kutusuzkutkut

Aşırı Gürültülü ve İnanılmaz Yakın

Posted in sinemaydı kitaptı kültürel işler by kutusuzkutkut on Haziran 27, 2012

GörselUzun zamandır okuduğum beni en çok içine çeken, etkileyen kitap: Jonathan Safran Foer‘ın Aşırı Gürültülü ve İnanılmaz Yakın (Extremely Loud and Incredibly Close). 11 Eylül saldırılarında babasını kaybeden 9 yaşındaki bir çocuğun travmasını konu alan bu kitabı az daha kitapçıda geri yerine koyuyordum. İçini biraz karıştırıp ilgimi çeken bir şeyler yakaladıktan ve okumaya başladıktan çok sonra kitabın, komik, üzücü, buruk, düşündürücü, anlamsızlaştıran, anlamlandıran gibi birçok sıfatla anlatabilecek bir hikayeye dönüştüğünü anladım. Hem yazı diliyle, hem yazı arasına sıkıştırılmış fotoğraflar, farklı fontlar gibi modern edebiyat oyunlarıyla pek çok kişinin hoşuna gitmeyebileceğini düşündüğüm bu roman 2-3 gündür beni sayfalarının arasına mıhlayıverdi. Kayıpların, tutunamayanların, nesiller arası benzerliklerin, unutulamayanların, olgun çocukların, çocuk olgunların arasında beni de sürükledi götürdü. Keskin ve daimi bir burukluk içerisinde gülerek, düşünerek, notlar alarak, gözüm dolarak bitirdiğim bu kitabı herkese tavsiye ederim. Kitaptan aldığım bazı notlar şöyle:

– Her şeyin iyi olacağına söz vermişti. Çocuktum ama her şeyin iyi olmayacağını biliyordum. Bunu bilmem babamı yalancı yapmadı. Babam yaptı.

– Hayatımı daha az duygulanmayı öğrenmeye harcadım. Her gün daha az duygulandım. Büyümek midir bu? Yoksa daha beter bir şey mi?

– Yaşamayı öğrenmenin bir ömür sürmesi ne kadar üzücü. Çünkü hayatımı yeniden yaşayabilsem, her şeyi farklı yapardım. Hayatımı değiştirirdim.

– Belki de kişilik dedikleri budur: İçle dış arasındaki fark.

– Aşkın trajedisi budur, hiçbir şeyi özlediğin bir şeyden daha fazla sevemezsin.

-“Bir fikri seviyorsun sen” demişti. “Biz fikrini seviyorum” demiştin.

– Terk etmeni affedebilirim ama geri dönmeni affedemem.

%d blogcu bunu beğendi: