kutusuzkutkut

Arıların sessizliği

Posted in Genel by kutusuzkutkut on Mayıs 4, 2010

Kimi dostluklar vardır, yavaş yavaş hissettirmeden, hayat akışımız içerisinde kaybolup giderler. Önceleri birlikte takılmak eskisi kadar değişik ve zevkli gelmemeye başlar, hayatınızda başka öncelikler, başka uğraşlar oluşur, iki dost arasındaki o sımsıkı birliktelik yavaş yavaş bir uçuruma dönüşüverir. Gün gelir, ya başınız sıkıştığından ya özlediğinizden ya sizi daha iyi anlayan kimse olmadığı için o dostunuzun elini ararsınız omzunuzda ama bir boşluk, aşılamaz bir uçurum bulursunuz karşınızda. Sanırım doğayla insanın ilişkisi de böyle. Yıllar önceleri, her şey daha ilkel ve basitken iç içe yaşadığımız, beslendiğimiz, tapındığımız, korunduğumuz kadim dostumuz doğayla aramız açıldı. Doğayı biyologlara ve gezginlere terk edip bilgisayarlarımıza, evlerimize, arabalarımıza yoğunlaştık. Doğa bizim için ara sıra görüştüğümüz, ara sıra uzaktan haber aldığımız eski bir dost oluverdi. Ne var ki eski dostumuzdan gelen haberler pek iç açıcı değil.

Bu haberlerden biri de arılarla ilgili. Son birkaç yıldır arı nüfusunda açıklanamayan düşüşler söz konusu. Açıklanamayan düşüş: bugün sokakta gördüğünüz her üç kişiden birinin yere düşüp öldüğünü düşünün, işte o kadarlık bir düşüş. Nedenleri tam olarak bilinmiyor. Arılar arası salgın bir hastalık, ya da tarım ilaçları, küresel iklim değişiklikleri gibi insan kaynaklı nedenler araştırılıyor. Cep telefonları ve baz istasyonlarının manyetik etkilerini sorgulayanlar bile var. Sebep her neyse dünyanın dört bir yanında arı kolonileri çöküyor(araştırmak isteyenler için colony collapse disorder). Bizi ilgilendiren kısmı ne diyen pragmatist arkadaşlara şunu hatırlatmak isterim: Sofralarımızda yediğimiz besinlerin 3 te 1’nin yetişmesi için gerekli dölleme işlemini arılar yapıyor ve 2000 yılında sadece ABD’de bu işlemin ekonomik değerinin 15 milyar doların biraz üzerinde olduğu düşünülüyor.

Ben yürüyüş yaparken gördüğüm ağaçları tanıyabilmek istiyorum, rüzgar estiğinde lodos mu poyraz mı bilmek istiyorum, gece gördüğüm yıldızlardan yarının hava durumunu anlayabilmek istiyorum. Kısacası ben eski dostumuzu, doğayı özledim, arayı kapamak istiyorum. Biliyorum benim ona, onun bana ihtiyacı var. Aramızdaki uçurumun geçilemez olacağı ve bizim bu uçurumda kaybolacağımız günlerin gelmesinden korkuyorum.Ve biliyorum arıların sessizliği hiç hayra alamet değil…

* Merak edenler ilgili sunum ve habere tıklayabilirler.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: